خريد بک لينک
رزرو آنلاين هتل خارجي
خريد سکه ساکر
زیرمانیتوری مدیریتی
رزرو آنلاين هتل خارجي
ثبت شرکت لهستان
فلنج
powefile
<-BloTitle->
<-BloText->

عضویت در سایت
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
ادرس سایت یا وبلاگ : http://
سال تولد:
جنسیت :
وضعیت تاهل :
کشور : (کشور محل سکونت)
شهر :
آیدی یاهو :
کد امنیتی : *

آخرین ارسال های انجمن
عنوان پاسخ بازدید توسط
<-TalarTitle-> <-TalarSub-> <-TalarHit-> <-Talarwriter->

تاريخ : 12 مرداد 1396 | <-PostTime-> | نویسنده : مهدی | بازدید : <-PostHit->
بررسی جامع اوپك

پروژه بررسی جامع اوپك در 106 صفحه ورد قابل ویرایش

دانلود بررسی جامع اوپك

پایان نامه بررسی جامع اوپك
مقاله بررسی جامع اوپك
پروژه بررسی جامع اوپك
تحقیق بررسی جامع اوپك
دانلود پروژه بررسی جامع اوپك
دسته بندی علوم انسانی
فرمت فایل doc
حجم فایل 175 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل 106

پروژه بررسی جامع اوپك در 106 صفحه ورد قابل ویرایش 


فهرست مطالب

عنوان                                                                                                        صفحه

قسمت اول : تشكیل اوپك و تركیب آن

بخش 1- كشورهای صادر كننده نفت به هم می پیوندند

علل مستقیم و غیرمستقیم اتحاد................................................................................. 1

فهم روزافزون مسائل نفتی........................................................................................ 4

فعالیتهای داخل اتحادیه عرب..................................................................................... 4

وقایع نفتی در اوایل دهه 50...................................................................................... 5

فعالیت های ونزوئلا.................................................................................................... 6

اهداف اوپك................................................................................................................ 9

یك دنیای بدون اوپك................................................................................................. 14

بخش 2- زیربنای اوپك

زیربنای داخلی اوپك.................................................................................................. 17

كنفرانس..................................................................................................................... 17

هیئت رئیسه................................................................................................................ 19

دبیرخانه..................................................................................................................... 21

عضویت در اوپك....................................................................................................... 25

اعضاء اوپك............................................................................................................... 29

ابوظبی........................................................................................................................ 30

الجزایر........................................................................................................................ 34

ایران........................................................................................................................... 37

عراق........................................................................................................................... 38

كویت.......................................................................................................................... 39

لیبی............................................................................................................................. 40

قطر............................................................................................................................. 42

عربستان..................................................................................................................... 42

ونزوئلا....................................................................................................................... 43

نیجریه........................................................................................................................ 45

قسمت دوم- سیاست و روش اوپك

بخش 1- اوپك و قیمتهای نفت

تثبیت قیمتهای نفت...................................................................................................... 45

مطالعه و بررسی قیمتها و درآمدهای نفتی................................................................ 47

بازگشت قیمتها........................................................................................................... 47

تقاضا برای یك سیستم تولید نسبی........................................................................... 48

محدود تخفیف برای كمپانی های مستقل.................................................................... 50

افزایش بهای نفت ...................................................................................................... 52

تكامل سیستم قیمت.................................................................................................... 63

بخش 2- نقش اوپك در بهبود سایر شرایط

بهره مالكانه ............................................................................................................... 72

حذف هزینه های بازاریابی......................................................................................... 78

بالا بردن سطح مالیات بردرآمد................................................................................. 79

مسائل پولی................................................................................................................ 81

سقوط ارزش دلار آمریكا.......................................................................................... 82

حفظ ثروت نفت.......................................................................................................... 84

بخش 3- اوپك و مسئله سهیم شدن

قدمهای نخستین به سوی سهیم شدن........................................................................ 86

قرارداد شركت........................................................................................................... 92

مزایای سهیم شدن..................................................................................................... 96

نتیجه ......................................................................................................................... 101



علل مستقیم و غیرمستقیم اتحاد

اوپك تشكیل شد تا منافع كشورهای صادر كننده نفت را در مقابل كمپانی ها كه قمیت ها را كنترل می كردند و آنها را چندین بار تنزل داده بودند حفظ كنند.

اوپك در 1960 بوجود آمد، گر چه فكر اتحاد در چارچوب چنین سازمانی یك شبه خلق نشده بود چنین فكری ذهن كارشناسان و سیاستمداران كشورهای صادر كننده نفت را سال ها قبل از آن بخود مشغول داشته بود. ما كوشش خواهیم كرد تا شرایط و وقایع قبل از تشكیل اوپك، كه راه را برای ایجاد آن همواركرد بیان كردیم. سپس عوامل مستقیم و غیرمستقمی را كه به تاسیس این سازمان انجامید، مورد بحث قرار دهیم. فكر ایجاد سازمای برای كشورهای عربی صادر كننده نفت درذهن موسسین اتحادیه عرب از سال 1945 وجود داشته است. اما مسئولان امر در آن زمان باین حقیقت واقف بودند كه تاثیر هر گونه تشكیلاتی از این نوع، مادام كه ایران و ونزوئلا دو كشور بزرگ تولید كننده نفت را در بر نگیرد، محدود خواهد بود. در 1949 یك واقعه مهم درقسمت دیگری از جهان، بنام ونزوئلا اتفاق افتاد. بدین معنی كه در آن كشوریك مطالعه اقتصادی مربوط به نفت ونزوئلا كه توسط معاون یكی از بانكهای مهم تهیه شده بود منتشر شد. دراین مطالعه نویسنده توجه همگان را به مزایا و امتیازات نفت خاور میانه در مقام مقایسه و رقابت با نفت ونزوئلا جلب نموده و سه اقدام را به شرح ذیل پیشنهاد كرد:

الف) پائین آوردن قیمت نفت ونزوئلا با تغییر جهت سیاست دولت

ب) از میان برداشتن اصل شركت در سود را كه سال قبل معرفی شده بود و

ج) متوقف كردن اعطای مزایای بیشتر اجتماعی و اقتصادی به كارگران ونزوئلاتی.

این مطالعه ضربه سنگینی بر افكار عمومی ونزوئلائی ها داشت و منجر به آن شد كه دولت اصل ایجاد هم آهنگی سیاست نفتی اش را با سیاست دولت های خاورمیانه ای تولید كننده نفت ارزان مورد بررسی قرار دهد، تا از بهره برداری كمپانی های نفتی از نفت خاورمیانه بمنظور مقابله با قوانین مالیاتی ونزوئلا جلوگیری نماید.  در سپتامبر 1949 دولت ونزوئلا یك هیئت نمایندگی سه نفری را برای یك دیدار رسمی از عربستان سعودی، ایران، مصر، عراق ، كویت و سوریه اعزام داشت، تا امتیازات ایجاد سیاست های نفتی هم آهنگ را باین كشورها گوشزد نموده وآنها را از سودی كه می‎توانند با اتخاذ اصل شركت در سود بدست آورند كاملاً آگاه سازد.

این اولین فرصتی بود كه در آن یكنواخت كردن كوششها در میان كشورهای صادركننده نفت با دید هم آهنگ كردن موقعیت هایشان و حل مسائل مشتركشان مورد بحث و گفتگو قرار گرفت.

اولین دبیر كل اوپك، فوآد روحانی، در بیان اقدام ونزوئلا می گوید كه ونزوئلا تصمیم گرفت تا به كشورهای صادركننده نفت درخاور میانه نزدیك شود تا در منطقه ای كه بسرعت براهمیتش افزوده می شد بجای رقبا، متحدینی بدست آورد.

در 1953 واقعه مهم دیگری به سوی تركیب و هم آهنگی سیاست های نفتی بوقوع پیوست. در 29 ژوئن آن سال بین عراق و عربستان سعودی موافقت نامه ای به امضاء رسید كه بر طبق آن طرفین اطلاعات نفتی خود را مبادله نموده و جلسات مشورتی مكرر و منظمی را درباره سیاست های نفتی بر پا می داشتند.

پس از آن یك دوره ركود  و بدون فعالیت پیش آمد تا آنكه در 1957 مجمع اقتصادی اتحاد عرب قطعنامه ای را تصویب كرد كه بموجب آن دعوت به یك كنگره نفتی شده بود تا در فوریه 1958 در قاهره تشكیل شود. اولین كنگره نفت عربی در پایتخت مصردر آوریل 1959، بجای تاریخی كه كارشناسان عرب تعیین كرده بودند تشكیل شد. در این كنگره یك هیئت نمایندگی 19 نفری ونزوئلائی و یك هیئت نمایندگی چهار نفری ایرنای حضور بهم رسانیدند. تصمیمات مهمی دراین اولین كنگره اتخاذ گردید كه تصمیم مشترك و جبهه واحد هیئت های نمایندگی كشورهای تولیدكننده نفت در مورد تقاضاهایشان، از جمله اصلاح اصل شركت در سود 50-50 به نفع كشورهای میزبان را منعكس می كرد. قطعنامه نظر هیئت های نمایندگی را دائر بر آنكه هیچ تغییری در زیربنای قیمت ها نباید بدون مشورت با كشورهای تولیدكننده بعمل آید، منعكس كرد. هم چنین بر طبق قطعنامه خواسته شده دولت های شركت كننده در كنگره ایجاد یك مجمع مشورتی عمومی را مورد مطالعه قرار دهند تا كار تبادل نظر آنها را در مورد مسائل عمومی شان و  از آن جمله حفظ و حراست منابع نفتی، تولید، صدور و دیگر موضوعات تسهیل كند.

آنچه در خارج از كنگره اتاق افتاد بمراتب از وقایع داخل كنگره مهم تر بود. در فواصل بین جلسات ملاقات ها و مباحثات فراوانی بین آقایان رهبران نفتی بزرگ ترین كشورهای صادر كننده نفت تشكیل می شد و این ملاقات ها منتج به ایجاد «یك تعهد اخلاقی» بین سران هیئت های نمایندگی و از جمله ونزوئلا و ایران گردید. نتایچ مطالعات و اصول مذاكرات قاهره كه در این تعهد اخلاقی گنجانده شدند، زیربنای تاسیس اوپك را بوجود آوردند. قدم مهم دیگر در راه بوجود آمدن اوپك، تهیه پیش نویس موافقت نامه عرب مصوب مارس 1960 یعنی شش ماه قبل از تشكیل سازمان، بوسیله یك كمیته فرعی انجمن اقتصادی اتحادیه عرب بود. ماده سوم انی موافقت نامه باین می دارد كه كشورهای تولید كننده نفت عربی سیاست های نفتی شان را در میان  خود هم آهنگ سازند و اینكه هیچ عاملی نمی تواند با توجه به نفع مشتركشان و اوضاع بازار جهانی آنها را از هم آهنگ بودن و یگانگی با دیگر كشورهای تولید كننده نفت نظیر ایران و ونزوئلا باز دارد.

بر مبنای این توصیه ها، ملاقاتی بین عبدالله طریقی، مدیر كل وقت امور نفتی عربستان سعودی و پرز آلفونسو، وزیر نفت ونزوئلا در سیزدهم می واقع شد. اعلامیه ای كه پس از این ملاقات منتشر شد، كشورهای تولیدكننده را برای دفاع از حقوق مشروعشان به اتخاذ یك سیاست نفتی واحد دعوت می كرد. در همان زمان، اعلامیه فكر ایجاد اوپك را به خارج عرضه داشت. درخلال دهه قبل از تاسیس اوپك عراق و عربستان سعودی مشتاق ترین كشورها برای هم آهنگ كردن سیاست های نفتی و ایجاد یك اتحاد بین كشورهای صادركننده نفت بودند. گر چه ونزوئلا برای آنكه بتواند با كمپانی های نفتی در یك جبهه متحد مقابله كند فكر هم آهنگی سیاست های نفتی را پیش گامی كرد این عملش از ترس برای رقابت با نفت خاورمیانه سرچشمه می گرفت و ناشی از علاقه اش به ایجاد مستحكمی از آن كشورها در برابر كمپانی های عظیم نفتی نبود.

مهم ترین علل غیرمستقیمی كه راه را برای تاسیس اوپك هموار كردند می‎توانند به ترتیب ذیل خلاصه شوند:

الف- كنفرانس

كنفرانس عالی ترین مقام سازمان می‎باشد. این كنفرانس مركب از هیئت های نمایندگی تمام كشورهای عضو می باشد، كه هر هیئت نمایندگی یك یا دو نفرعضو دارد. كنفرانس ممكن است شامل عده ای مشاور و ناظر نیز باشد. اگر هیئت نمایندگی از بیش از یك عضو تشكیل شده باشد كشوری كه هیئت را نامزد كرده است، باید یكی از افراد عضو هیئت را به عنوان رئیس معرفی كند.

هركشور عضو می بایستی در تمام جلسات كنفرانس حضور داشته باشد. حد نصاب لازم برای تشكیل یك كنفرانس سه چهارم هیئت های نمایندگی كشورهای عضو می‎باشد.

هر كشور عضو در كنفرانس دارای یك رای واحد می‎باشد. تمام تصمیمات، بجزآنهایی كه مربوط بمسائل روش اجرائی می گردند نیاز به اتفاق آراء تمام اعضای دائمی دارند. كنفرانس می‎تواند از یك كشور غیر عضو به عنوان ناظر بر كنفرانس دعوت بعمل آورد.

قطعنامه های كنفرانس در فاصله سی روز از اتمام جلسات آن، یا پس از یك فاصله زمان معین شده به مرحله اجرا درمی آیند و جز در حالتی كه در فاصله این مدت عكس آن توسط كشورهای عضو به دبیرخانه ابلاغ گردد، قطعنامه ها تصویب شده تلقی خواهند شد. در صورت غایب بودن یكی از اعضای كامل از یكی از جلسات، قطعنامه های تصویب شده لازم الاجرائ خواهند بود مگر آنكه عدم موافقت آن عضو در فاصله حداقل ده روز قبل از تاریخ انتشار به كمیته اجرائی ابلاغ گردد.

كنفرانس دوجلسه عادی در سال دارد. در صورت تقاضای هر یك از كشورهای عضو دبیركل پس از مشورت با ریاست كنفرانس و با تصویب اكثریت ساده كشورهای عضو می‎تواند اعضاء را برای یك جلسه خارق العاده فرا خواند. هر گاه درمیان اعضایی كه تشكیل جلسه را تصویب كرده اند موافقتی در مورد تاریخ و محل برگزاری جلسه حاصل نشد درمورد این مسائل توسط دبیركل پس از مشورت با ریاست كنفرانس اخذ تصمیم خواهد گردید.

بند 13 اساسنامه مقرر می دارد كه جلسات عادی كنفرانس درمقر سازمان (دروین) تشكیل شود. جلسات را می‎توان درهر یك از كشورهای عضو یا هر جای مناسب دیگر نیز تشكیل داد. سازمان این سنت را رعایت كرده است كه اولین جلسه معمولی هر سال (جلسه تابستانی) را دروین، و دومین جلسه (جلسه زمستانی) را در پایتخت یكی از كشورهای عضو بر پا دارد.

كنفرانس یك جانشین برای ریاست جلسات در اولین جلسه مقدماتی خود تعیین خواهد كرد. جانشین ریاست درزمان غیبت وی یا زمانی كه بدلائلی ریاست نتواند وظائفش را انجام دهد بجای او انجام وظیفه خواهد نمود. ریاست در زمان و درطول تشكیل جلسات و تا تشكیل جلسه بعدی سمت خود را حفظ خواهد كرد. دبیركل بعنوان منشی كنفرانس انجام وظیفه خواهد نمود.

بند 15 اساسنامه اوپك وظائف و مسئولیت های كنفرانس را بشرح زیر مشخص می نماید:

  1.       1.         شكل دادن به سیاست كلی سازمان و تعیین راهها  و روش های مناسب جهت اجرای آن.
  2.       2.         بررسی درخواست های عضویت در سازمان
  3.       3.         تصویب مقام نامزدهای عضویت در هیئت رئیسه
  4.    4.    صدور دستورات و تعیین خط مشی برای هیئت رئیسه در مورد تقدیم گزارشات یا توصیه های مربوط به مسائل مورد علاقه سازمان.
  5.    5.    بررسی و تصویب گزارشات و توصیه هایی كه توسط هئت رئیسه در مورد مسائل جاری سازمان تقدیم می‎شود.
  6.       6.         بررسی و تصویب بودجه سازمان كه توسط هیئت رئیسه تقدیم می‎شود.
  7.       7.         بررسی و تصویب صورت حساب ها و بیلان حسابرسی كه توسط هیئت رئیسه تقدیم می‎شود.
  8.    8.    فرا خواندن به جلسات مشورتی كشورهای عضو به منظور و در محل و درزمانی كه بوسیله كنفرانس مناسب به نظر می رسد.
  9.       9.         تصویب هر گونه تجدید نظر در مواد اساسنامه
  10.     10.      برگزیدن رئیس و نائب رئیس هیئت رئیسه
  11.     11.      برگزیدن نایب دبیر كل .
  12.     12.      برگزیدن یك حسابرس برای حسابرسی حساب های یك ساله سازمان.

علاوه بر این وظائف مشخص ماده 16 حل و فصل هر مطلبی را كه بطور وضوح به قسمت دیگری ازسازمان واگذار نشده باشد نیز بعهده كنفرانس واگذار كرده است.


ب) هیئت ریسه

هیئت رئیسه از كسانی كه توسط اعضاء نامزده شده و توسط كنفرانس تصویب می‎شوند، تشكیل می‎شود. هر كشور عضو در تمام جلسات هیئت رئیسه دارای نماینده می‎باشد. حد نصاب تشكیل یك جلسه دوسوم است . هرگاه عضوی نتواند در یك جلسه هیئت رئیسه دارای نماینده می‎باشد. حد نصاب تشكیل یك جلسه دوسوم است. هر گاه عضوی نتواند دریك جلسه هیئت شركت جوید كشور مربوطه باید جانشینی برای وی معرفی نماید. انتصاب این عضو موقت نیاز به تصویب كنفرانس ندارد. وی از اتمام اختیارات و مزایای دیگر اعضای كه در آن جلسه شركت می كنند جز در مورد مسائل مربوط به پیش نیازهای مورد لزوم برای احراز پست ریاست هیئت رئیسه برخورداراست. هر عضو دارای یك رای بوده  وتصمیمات هیئت با اكثریت ساده بتصویب می رسند. هر عضو به مدت دو سال خدمت می‎كند. ماده 18   A مقرر می دارد كه هیئت رئیسه حداقل سالی دو بار جلسه داشته باشد. فواصل زمانی جلسات توسط هیئت پس ازمشورت با دبیركل تعیین خواهد شد. جلسه فوق العاده ای نیز می‎تواند بنا به تقاضای رئیس هیئت دبیر كل، یا دو سوم اعضاء تشكیل گردد. جلسات معمولا در مقر سازمان تشكیل می‎شوند اما هر یك از كشورهای عضو یا هر جای دیگر نیز كه لازم باشد می‎توانند تشكیل شوند.

ماده 20 وظائیف و مسئولیت های هیئت رئیسه رامعین می‎كند كه بدین شرح می‎باشند:

  1.       1.         اداره امور سازمان و اجرای تصمیمات كنفرانس
  2.       2.         بررسی و تصویب گزارشات دبیر كل.
  3.       3.         تقدیم گزارشات و توصیه ها به كنفرانس در موضوعات مربوط به سازمان
  4.       4.         مطالعه و تهیه بودجه سازمان برای هر سال تقویمی و تقدیم آن به كنفرانس جهت تصویب.
  5.       5.         نامزد كردن یك حسابرس برای مدت یك سال .
  6.       6.         بررسی صورت حساب ها و گزارش حسابرسی، و تقدیم هردو جهت تصویب به كنفرانس.
  7.    7.    بررسی نامزدی سمت ریاست دپارتمان ها كه توسط كشورهای عضو انجام می‎شود با توجه به نظریات دبیركل.
  8.       8.         بررسی برگزاری جلسات غیرعادی كنفرانس.
  9.       9.         نامزد كردن نایب دبیركل برای تصویب كنفرانس.
  10.     10.      تهیه فهرست مطالب مورد بحث كنفرانس.

رئیس و نایب رئیس هیئت توسط كنفرانس و از میان اعضاء برای یك سال بر طبق ترتیب حروف الفبای اسامی كشورهای عضو تعیین می‎شوند. گر چه گاهی ترتیب سابقه عضویت نیز به حساب می‎آید. رئیس نماینده هیئت رئیسه دركنفرانس و در جلسات مشورتی می‎باشد.

گر چه ماده 23 در مورد خلع ید از اعضاء نامطلوب صحبت می‎كند اما تا كنون ازاین قاعده استفاده نشده است و احتمالا بعلت حساسیت سمت اعضاء كه توسط دولت هایشان نامزد میشود و درآینده نیز استفاده نخواهد شد.


 

7- البندق كمپانی

شركت بندق پترولیوم در سال 1970 بمنظور بهره برداری از میدان نفتی بندق كه در طول مرز دریائی بین ابوظبی و قطر گسترده است، تاسیس شد. این شركت بطور مساوی متعلق به سه گروه می‎باشد: الف) بریتیش پترولیوم، ب) كمپانی فرانسوی دوپتغو، و ج) یك كنسرسیوم شركت های ژاپنی از جمله نماینده ای از «قطر پترولیوم» شركت نفت سواحل شمال «ابوظبی اویل كمپانی ژاپن» و «آلاسكا اویل».


8- ابوظبی نشنال اویل كمپانی

شركت ملی نفت ابوظبی دربیست و هفتم نوامبر 1971 پایه گذاری شد، تا عهده دار وظائف و جنبه های صنعت نفت از سوی دولت گردد. در این موضوع دولت ابوظبی از روش دیگر كشورهای تولید كننده پیروی كرد.

این شركت تماما به دولت ابوظبی می‎باشد. شركت مختار تا در تمام جهات صنعت نفت در داخل و خارج ابوظبی و از جمله اكتشاف، تولید، تصفیه، حمل ، ذخیره، پخش، فروش و صدور تولیدات نفتی فعالیت كند.

پس از امضای موافقت نامه مشاركت در بیستم دسامبر 1972، این شركت از طرف دولت ابوظبی در شركت های نفتی خارجی كه در ابوظبی فعالیت می كنند شریك شد. نسبت این شراكت قرار است از 25 درصد در 1972 به 51 درصد در سال 1982 افزایش یابد.

ADNOC همچنین درسرمایه كمپانی گاز مایع ابوظبی،  و در دیگر پروژه های نفتی خارج كشور درچهارچوب OAPEC فعالیت نموده است. این شركت همچنین در پروژه كود شیمیایی و تصفیه خانه مولتان و اقمار حول خود با هم كاری شركت های خارجی و سرمایه گذاریهای بخش خصوصی به وجود آورده است. وابستگان زیر قبلا بوجود آمده اند:

1- نشنال دریلینگ كمپانی : شر كت ملی حفار عهده دار عملیات حفاری بوده و بعنوان یك پیمانكار برای شركت های در حال فعالیت در كشور عمل می‎كند.

2- پترولیوم اینستالیشن كمپانی: شركت تاسیسات نفتی دكل های حفاری ساخته و تسهیلات خطوط لوله های نفتی را تأمین می‎كند.

شركت ملی نفت ابوظبی (پخش): عهده دار پخش و بازاریابی تولیدات نفتی در ابوظبی كه قبلا توسط سه شركت خارجی انجام می شد، می‎باشد. تولید مالك 51 درصد سهام این شركت می‎باشد در حالی كه 49 درصد بقیه را اتباع امارات متحده عربی در بخش خصوصی مالك می باشند.

افزایش بهای نفت

پس از آنكه هدف تثبیت قیمت های نفت خام حاصل شد و قیمت محصولات نفتی شروع به افزایش كرد، درمردان نفتی كشورهای صادر كننده این احساس قوت گرفت كه بقدر كافی مطمئن و قوی برای تعقیب اهداف مهم تری از طریق اوپك مخصوصا در عرصه قیمت ها می باشند.

مهم ترین هدف اوپك در هنگام تاسیس و در خلال اولین چند سال وجودش این بود كه قیمت ها را در سطح معینی تثبیت نموده و از نوسانات غیرضروری آن جلوگیری كند. كشورهای تولید كننده در آن زمان بطرز روشنی حق كمپانی ها درتعیین قمیت ها را برسمیت شناخته بودند. برطبق قطعنامه 1.2 كنفرانس بغداد سپتامبر 1960، كشورهای عضو می بایستی از كمپانی های نفتی بخواهند تا قیمت هایشان را منظم و دور از نوسان نگهدارند. به عبارت دیگر، موضع اوپك دفاعی بود. این سازمان از كمپانی ها می خواست كه با حس نیت درتثبیت قیمت ها همكاری كند ولی یك زیربنای قیمت قابل انعطاف پیشنهاد شده بود تا توسط كشورهای تولید كننده با اعمال حق حاكمیت آنها بر منابع طبیعی شان بموقع اجرا گذارده بود. این طرز عمل آشكارا در بیانیه سیاست اوپك مورخ ژوئن 1968 تعریف شده بود. در آن سند تاریخی، كنفرانس توصیه كرد كه قمیت های تعیین شده و قیمتهای مبنای مالیات ها بایستی توسط دولتها تعیین شوند.

و اینها بایستی با یك فهرست قیمت كالاهای ساخته شده مورد تجارت بین المللی مربوط باشند.

با توجه به اهمیت مطلب، عین قسمت مربوطه از «بیانیه سیاست اوپك» را كه در ابال بآن اشاره كردیم در ذیل بطور كامل نقل می نمائیم:

«در تمام قراردادها لازم است كه برآورد درآمد كمپانی عامل، و مالیات یا هر گونه پرداختش به دولت كشور تولید كننده بر مبنای قیمت های تعیین شده یا قیمت های مرجع مالیاتی برای محصولات هیدروكربن مورد قرارداد استوار باشد. چنین قیمت هائی توسط دولت تعیین شده و به نحوی حركت خواهند كرد تا از كاهش قدرت خرید آنها در ارتباط با قیمت های كالاهای ساخته شده ای كه در بازارهای بین المللی معامله می‎شوند جلوگیری شود. اما بهر حال چنین قیمت هائی بایستی منطقی و معقول بوده، و تابع تفاوتهای چگالی ، كیفیت، و موقع جغرافیاتی باشد در حالی كه سطوح قیمت های اعلان شده یا مرجع مالیاتی حاكم در كشورهای اوپك توسط آنها به عنوان مبنائی برای محاسبه مالیات ها مورد قبول قرار گرفته باشد.

ابتدا این توصیه هیچ نتیجه قابل لمسی نداشت. چندین اتفاق غیرمنتظره، درسال 1970 پیش آمد و سپس محیط مساعددی برای مذاكره بین كشورهای تولید كننده و كمپانی ها در مورد افزایش بهای نفت و بهبود شرایط پرداخت ایجاد شد. این اوضاع و احوال بازار نفت را از یك «بازار خریدار» به یك «بازار فروشنده» تبدیل كرد و بدین ترتیب موجب تقویت موضع كشورهای تولید كننده و تضعیف موضع كمپانی های نفتی شد. یك شخصیت نفتی طراز اول این انتقال قدرت را وابسته به عوامل زیر می داند:

1- یك افزایش سریع غیرمنتظره در تقاضا برای نفت در اروپای غربی كه بازتاب دو عامل یعنی توسعه اقتصادی بیشتر از حد انتظار و نیز عدم موفقیت تولید ذغال و انرژی اتمی هر دو در رسیدن به اهدافشان بود.

2- قطع خطوط معین حیاتی نفت در خاور میانه

3- آمادگی یك دولت (اشاره به لیبی است)، با بهره گیری از مزایای موقعیت جغرافیائی و قدرت مالی، برای بكاربردن قدرت سیاسی او به منظور تحمیل اجباری یك تغییر اساسی درموافقت نامه های موجود.

«خطوط حیاتی نفت» اشاره دارد به «تپ لاین» ، خطوط لوله نفتی «ترانس عرب» كه یك قسمت مهمی از نفت سعودی تولید شده توسط آرامكو به «رسیدن» در ساحل مدیترانه می رساند و نیز خطوط لوله كه نفت را از شمال عراق به بنادر مدیترانه ای در سوریه و لبنان منتقل می سازد.

«استفاده از نیروی سیاسی» اشاره دارد به كاهش های اجباری تولید تحمیل شده بر كمپانی ها توسط دولت لیبی. این كاهش ها مبالغ بر 1100000 بشكه در روز در محدوده زمانی كوتاهی شد.

سقوط ارزش دلار امریكا

دومین مسئله كه می توانست در غیاب یك عامل خنثی كننده مؤثر صدمه بزرگی را به درآمد كشورهای عضو موجب شود احتمال سقوط ارزش برابری دلار امریكا بود. این ناشی از حقیقتی است كه دلار به عنوان مبنائی برای تعیین قیمت های نفت به كار می رود با این نتایج كه ارزش واقعی درآمد دولت ها ارتباط مستقیم با ارزش واقعی دلار دارد. بنابراین، اگر ارزش دلار در بازارهای بورس دنیا پائین رفت، یا اگر دولت ایالات متحده لازم دید تا ارزش ارز خود را كاهش دهد، قدرت خرید كشورهای عضو اوپك تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. اعضای سازمان اوپك كه مواجه با سقوط دائمی ارزش دلار در بازارهای دنیا از 1970 بوده و با شایعات مربوط به تصمیم ایالات متحده دایر بر تنزل رسمی ارزش دلار گوش بزرگ شده بودند، در دسامبر 1970 در كاركاس اجتماع كرده و نتایج این چنین كاهش ارزشی را بررسی و مطالعه كردند و بطور اصولی تصمیم گرفتند كه در صورت وقوع هر گونه تغییری در ارزش برابری ارز كشورهای بزرگ صنعتی كه ممكن است تغییرات نامطلوبی برقدرت خرید كشورهای عضو داشته باشد، قیمت های تعیین شده (مبنای محاسبات مالیاتی) انچنان تعدیل شوند تا چنین تغییراتی جبران نمایند. (قطعنامه XXI. 122)

در میان وقایع و اتفاقاتی كه قبل از موافقت نامه تهران واقع شدند مذاكره كنندگان خلیج ظاهرا از گنجانیدن یك ماده روشن احتیاطی بر ضد احتمال سقوط ارزش دلار غفلت كرده بودند. نمایندگان كمپانی ها در مذاكرات بنوبه خود عقیده داشتند كه تعدیل 5/2 درصد قیمت های تعیین شده باضافه 5 درصدی كه در موافقت نامه گنجانده شده بود جبران خسارت عاقبت الاخر سقوط دلار را نیز ی نمود. اما بهر حال، كشورهای صنعتی معینی درارزش ارزهایشان در مقابل دلار تجدید نظر نموده و موجب به حقیقت پیوستن كاهش ارزش دلار شدند. بدنبال این حركت و با توجه به مفاد قطعنامه شماره XXI- 122 كه خواستار تعدیل قیمت های تعیین شده برای جبران هر گونه آثار و تغییرات نامطلوب در ارزش برابری ارزهای مهم بود، كشورهای اوپك، دربیست و پنجمین كنفرانس فوق العاده شان كه در بیروت در بیست و دوم سپتامبر 1971 تشكیل شد (قطعنامه XXV-140) تصویب كردند (مؤثر از پانزدهم اوت 1971) تا اقدامات لازم را در جهت جبران هر گونه آثار نامطلوب روی درآمد واقعی هر بشكه نفت ناشی از وقایع پولی جهان بعمل آورند. تماس هائی با كمپانی مربوطه بدین منظور گرفته شد و پس از اهمال ها و تعلل های زیاد كمپانیها، مذاكرات در سطح كارشناسان، شروع گردید. در جریان این مذاكرات دولت ایالات متحده بطور رسمی ارزش دلار را به میزان 75/8 درصد كاهش داده و بدین ترتیب بطرفین قضبه برای رسیدن بیك راه حل كمك كرد. این در اولین موافقت ژنو جبران شد كه بموجب آن از تاریخ تاثیر بیستم مارچ 1972 یك جبران خسارت 49/8 درصد قیمت تعیین شده بر مبنای یك فرمول پیچیده تأمین شد و این می توانست برای اصلاحات آینده در هنگام تغییر ارزش برابری ارزها مورد استفاده قرار گیرد. پس از یك كاهش مجدد ارزش دلار ده درصد، در فوریه 1973، اعضای اوپك خواستار جبران خسارت واقعی ناشی ازاین كاهش شدند.

در نتیجه، یك موافقت دوم در ژنو حاصل شد كه حاوی یك افزایش 9/11 درصد قیمت های تعیین شده نفت كشورهای عضو بود. بدون شك باز هم نظیر این اقدامات درصورت ادامه بیشتر كاهش ارزش دلارایالات متحده امریكا مورد نیاز می بود.

دانلود بررسی جامع اوپك






امتیاز :


طبقه بندی: ،
بررسی جامع اوپك ,

ارسال نظر برای این مطلب
نام شما:
ايميل :
سايت :
متن نظر :
وضعیت نظر:
کد امنیتی : *


<-BloTitle->
<-BloText->